[ « 23 » اللَّهُمَّ وَ أَنْتَ حَدَرْتَنِي مَاءً مَهِيناً مِنْ صُلْبٍ مُتَضَايِقِ الْعِظَامِ حَرِجِ الْمَسَالِكِ إِلَى رَحِمٍ ضَيِّقَةٍ سَتَرْتَهَا بِالْحُجُبِ تُصَرِّفُنِي حَالًا عَنْ حَالٍ حَتَّى انْتَهَيْتَ بِي إِلَى تَمَامِ الصُّورَةِ وَ أَثْبَتَّ فِيَّ الْجَوَارِحَ كَمَا نَعَتَّ فِي كِتَابِكَ نُطْفَةً ثُمَّ عَلَقَةً ثُمَّ مُضْغَةً ثُمَّ عَظْماً ثُمَّ كَسَوْتَ الْعِظَامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْتَنِي خَلْقاً آخَرَ كَمَا شِئْتَ « 24 » حَتَّى إِذَا احْتَجْتُ إِلَى رِزْقِكَ وَ لَمْ أَسْتَغْنِ عَنْ غِيَاثِ فَضْلِكَ جَعَلْتَ لِي قُوتاً مِنْ فَضْلِ طَعَامٍ وَ شَرَابٍ أَجْرَيْتَهُ لِأَمَتِكَ الَّتِي أَسْكَنْتَنِي جَوْفَهَا وَ أَوْدَعْتَنِي قَرَارَ رَحِمِهَا ] خدايا ! تو مرا به صورت آبى كم ارزش ، از پشتى كه استخوان‌هايش در هم فشرده ، و راه‌هايش تنگ است ، به تنگناى رحم مادر كه آن را به پرده‌ها پوشانده‌اى فرود آوردى ، و مرا از مرحله‌اى به مرحلهء ديگر تغيير دادى ، تا وقتى كه صورت انسانيم را كامل كردى ، و اندام را در من پابرجا فرمودى ؛ همان گونه كه در كتابت وصف كردى : نطفه ، سپس علقه ، آنگاه پارهء گوشت ، و بعد از آن استخوان . سپس استخوان را گوشت پوشاندى ، آنگاه آن گونه كه خواستى ، مرا به مرحله‌اى ديگر از آفرينش درآوردى ، تا زمانى كه به رزق و روزى تو نيازمند شدم ، و از فرياد رسى احسانت بىنياز نگشتم ، از اضافهء خوردنى و آشاميدنى كنيزت كه مرا در اندرونش جاى دادى ، و در قرارگاه رحمش به